این روزها بسیاری از مالکان املاک قدیمی با یک چالش جدی روبهرو هستند:
فروش ملک کلنگی یا ورود به قرارداد مشارکت در ساخت؟
تصمیمگیری در این زمینه ساده نیست و نیاز به بررسی دقیق مزایا و معایب دارد.
در سالهای اخیر، به دلیل نوسانات شدید در بازار مسکن، بسیاری از مالکان ترجیح میدهند به جای فروش ملک، با سازندگان وارد مشارکت شوند. چرا؟ چون فروش ملک کلنگی و خرید یک آپارتمان نوساز در همان منطقه معمولاً باعث زیان مالی برای مالک میشود.
برای روشنتر شدن موضوع یک مثال عددی را بررسی میکنیم:
- قیمت هر متر زمین کلنگی در منطقه فرمانیه: ۲۸ میلیون تومان
- متراژ ملک مورد نظر: ۳۰۰ متر
→ در صورت فروش، مالک در مجموع ۸ میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان دریافت خواهد کرد.
با این مبلغ او قادر است تنها ۳۸۱ متر آپارتمان نوساز با قیمت هر متر ۲۲ میلیون تومان خریداری کند.
اما اگر همین مالک تصمیم بگیرد قرارداد مشارکت در ساخت امضا کند چه اتفاقی میافتد؟
- سهم مالک در قرارداد مشارکت: ۶۰٪ از ۵ طبقه ساختمان
→ در این حالت مالک صاحب ۵۴۰ متر آپارتمان نوساز خواهد شد. - علاوه بر آن، مبلغ بلاعوض به میزان هر متر ۳ میلیون تومان دریافت میکند که جمعاً ۹۰۰ میلیون تومان خواهد شد.
🔹 نتیجه: مالک در این روش حدود ۱۶۰ متر آپارتمان بیشتر بهعلاوه ۹۰۰ میلیون تومان ارزش نقدی به دست میآورد.
بنابراین در اغلب موارد، مشارکت در ساخت به مراتب سودمندتر از فروش ملک کلنگی است.
البته باید توجه داشت که نبود تعادل اطلاعاتی و تجربی بین سازندگان حرفهای و مالکان عادی، ریسک این نوع قرارداد را برای مالکان افزایش میدهد. به همین دلیل توصیه میشود:
- حتماً از مشاوران و کارشناسان حقوقی و فنی کمک گرفته شود.
- ضوابط شهرداری، شرایط قراردادی و جزئیات حقوقی بهطور کامل بررسی گردد.
اگر مالکان از تخصص و تجربه مشاوران خبره بهره ببرند، نه تنها ریسک قرارداد کاهش مییابد بلکه نتیجه نهایی میتواند بسیار پرمنفعت باشد.
